Η απόφαση του πρωθυπουργού να αναλάβει προσωπικά την εκπόνηση και επίβλεψη σχεδίου για την προστασία των ανήλικων ασυνόδευτων παιδιών που η προσφυγική κρίση έφερε στη χώρα μας και που υπολογίζονται σε 4.000, ήρθε ίσως στην πλέον κατάλληλη στιγμή. Τη στιγμή ακριβώς που το πρόβλημα αυτό, το μεταναστευτικό- προσφυγικό, αναδεικνύεται σε σοβαρό πρόβλημα για την κυβέρνηση, την ίδια ακριβώς στιγμή που η αποδοχή της πολιτικής της σε όλους τους άλλους τομείς δραστηριότητας της βρίσκεται σε πολύ υψηλά επίπεδα.
Μόλις την περασμένη Κυριακή, δημοσιεύτηκε στο Βήμα νέα έρευνα της Metron Analysis, σύμφωνα με την οποία για πρώτη φορά το Προσφυγικό θεωρείται για το 33% των ερωτηθέντων ως το κύριο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα, τη στιγμή που η Οικονομία, για το 28% των ερωτηθέντων βρίσκεται στη δεύτερη θέση ως σημαντικό πρόβλημα και η Ανεργία στην τρίτη θέση για το 14%!
Ασφαλώς στα τελευταία νούμερα αντανακλάται σε μεγάλο βαθμό η εμπιστοσύνη με την οποία περιβάλλει η μεγάλη πλειοψηφία την πολιτική της κυβέρνησης όπως εκφράστηκε με τις αποφάσεις και τις πρωτοβουλίες που έχει πάρει από την επομένη κιόλας των εκλογών. Και ακριβώς αυτή η μεγάλη αποδοχή καταδεικνύει ότι η ανησυχία που διατυπώνουν οι πολίτες είναι ειλικρινής και δεν εκπορεύεται από αντιπολιτευτική διάθεση.
Και ίσως δεν είναι τυχαίο ότι η εξαγγελία του πρωθυπουργού για τα ασυνόδευτα παιδιά, Κυριακή απόγευμα, συνέπεσε με την δημοσίευση της έρευνας της Metron Analysis στο Βήμα της Κυριακής, με τίτλο «Το Μεταναστευτικό αγκάθι στην ηγεμονία Μητσοτάκη»!
Η εξαγγελία μάλιστα ότι την υλοποίηση του προγράμματος «Κανένα Παιδί Μόνο» αναλαμβάνουν πρόσωπα ευρύτατης αποδοχής από την κοινή γνώμη, όπως η Ειρήνη Αγαπηδάκη ως Εθνική Συντονίστρια και ο συγγραφέας Απόστολος Δοξιάδης, ως Πρώτος Εθελοντής, έγινε δεκτή με ενθουσιώδη σχόλια και ως εγγύηση ότι το εγχείρημα το αναθέτει ο πρωθυπουργός σε σοβαρά χέρια που μπορούν να εγγυηθούν ότι τουλάχιστον θα το αντιμετωπίσουν με τη σοβαρότητα που απαιτείται όταν αυτό αφορά χιλιάδες παιδιών που βρίσκονται μόνα τους, σκόρπια σε διάφορες «δομές», αντιμέτωπα με πολλαπλούς κινδύνους και που βιώνουν άθλιες συνθήκες, όπως υπογράμμισε στις ανακοινώσεις του ο πρωθυπουργός.
Βεβαίως, η ανακοίνωση και ιδιαίτερα η ανάθεση της ευθύνης στην Ειρήνη Αγαπηδάκη και τον Απόστολο Δοξιάδη έγινε δεκτή και με τις γνωστές και αναπόφευκτες πλέον κραυγές και ύβρεις στο διαδίκτυο, που πνίγηκαν όμως αμέσως από ένα τσουνάμι αποδοκιμασίας που ακολούθησε, με το οποίο και εκφράστηκε η θετική αποδοχή της εξαγγελίας.
Πριν ωστόσο από την ανακοίνωση του σχεδίου για τα ασυνόδευτα παιδιά, προσωπικά ο πρωθυπουργός είχε αναλάβει να συζητήσει με τους Περιφερειάρχες το πρόβλημα, ζητώντας τους να σταθούν αλληλέγγυοι με την προσπάθεια της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει ένα πρόβλημα όπως το προσφυγικό – μεταναστευτικό, πολύ περισσότερο μάλιστα που ο ίδιος απευθύνεται στους Ευρωπαίους εταίρους ζητώντας την αλληλεγγύη τους.
Οι τελικές αποφάσεις της κυβέρνησης αναμένεται να ανακοινωθούν τις επόμενες ημέρες και σύμφωνα με τις πληροφορίες, θα προβλέπουν αυστηρότερο νομοθετικό πλαίσιο για το άσυλο και τη φύλαξη των συνόρων, δικαιότερη κατανομή των προσφύγων σε όλη τη χώρα, δημιουργία έξι έως δέκα κλειστών προαναχωρησιακών κέντρων, καθώς και προσλήψεις συνοριοφυλάκων, υπαλλήλων στις υπηρεσίες ασύλου στα νησιά και στην ενδοχώρα, καθώς και προσωπικού για τη φύλαξη των συνόρων στα νησιά και τα κέντρα.
Το κατά πόσο οι τελικές αποφάσεις της κυβέρνησης θα ικανοποιήσουν όλους αυτούς που σήμερα ανησυχούν ή και αντιδρούν, ορμώμενοι από διάφορα και διαφορετικά κίνητρα, είναι κάτι που θα φανεί στη συνέχεια.
Και πάντως, θα μας δώσουν την ευκαιρία να μιλάμε και να κρίνουμε την πολιτική της κυβέρνησης και προσωπικά του πρωθυπουργού έχοντας υπόψη συγκεκριμένες αποφάσεις, νομοθετήματα, και όχι το τι μπορεί να λέει ή να γράφει κάθε πικραμένος και δίνει αφορμή σε σχόλια και αναθέματα, ανάλογα με το όποιο σχήμα έχει στο μυαλό του κάθε προκατειλημμένος…
Στο μεταξύ, αναφερόμενος στις έρευνες κοινής γνώμης, μπορεί πράγματι να έχει ενδιαφέρον το ότι μια μεγάλη πλειοψηφία ερωτηθέντων δηλώνει ως τώρα ότι δεν είναι ικανοποιημένος με την πολιτική της κυβέρνησης στο προσφυγικό, μεγαλύτερο ενδιαφέρον ωστόσο, θα είχαν οι απαντήσεις σε κάποια συγκεκριμένα ερωτήματα, όπως:
* Τι προτείνετε για την αντιμετώπιση του προβλήματος;
– Να «θωρακίσουμε» τα σύνορα και να μην δεχόμαστε πλέον κανέναν;
– Να δημιουργήσουμε στρατόπεδα προσφύγων σε ξερονήσια;
– Να στέλνουμε όσους έρχονται πίσω, όπως έρχονται;
– Να οργανώσουμε την εγκατάσταση οικογενειών προσφύγων που παραμένουν έρημε και εγκαταλειμμένα;
– Να σκορπίσουμε ανά την επικράτεια αυτούς που είναι στα νησιά;
– Και σ’ αυτή την περίπτωση, εσείς πόσους θα δεχόσαστε να εγκατασταθούν στην περιοχή όπου ζείτε;
Προσωπικά θα εύρισκα πολύ πιο ενδιαφέρουσες τις απαντήσεις σε αυτά και πολλά άλλα σχετικά ερωτήματα, από το γενικό, ότι το 70%, που συμφωνεί με όλες τις άλλες αποφάσεις της κυβέρνησης, δεν είναι ικανοποιημένο από την αντιμετώπιση του προσφυγικού προβλήματος…